Op deze pagina vindt u informatie over de watercondities van de Natura 2000-gebieden.
Het Zuiderafwateringskanaal heeft een sterk verdrogend effect op dit Natura 2000-gebied. De gewenste watercondities zijn lastig realiseerbaar door verdroging, versnelde afvoer van neerslagoverschot en inlaat van gebiedsvreemd water.
Het besluit over een zoet of zout Markiezaat wordt genomen in de planperiode die loopt tot 2015. Bij een zoetwatersysteem is de nalevering van fosfaat uit de waterbodem de grootste bedreiging voor de watercondities. Dit verhoogt namelijk het risico op drijflagen van toxische blauwalgen. De voor- en nadelen van zoute varianten worden nog nader bekeken.
Verdroging is een van de knelpunten in dit gebied. Grondwateronttrekking is de grootste oorzaak van dit verdrogingsprobleem. Verder is de waterkwaliteit van Vennencomplex Groote Meer beperkend door teveel aan stikstof en fosfaat.
Er zijn geen knelpunten in de watercondities. Dit komt omdat de herinrichting van de Oude Leij is afgestemd op de te beschermen doelsoorten. Binnen het beheergebied van waterschap De Dommel is verdroging wel een knelpunt.
Er zijn geen knelpunten in het beheergebied van Brabantse Delta. Wel bestaan er problemen met waterkwaliteit (effluent RWZI Tilburg) en verdroging in het beheergebied van De Dommel.
De knelpunten in watercondities worden voor 80 tot 90 procent opgelost met maatregelen binnen de grenzen van het Natura 2000-gebied. In de planperiode tot 2015 onderzoekt het waterschap aanvullende maatregelen.
Leo Santbergen, T 076 564 12 19
